منوی سایت

اگر به دیابت مبتلا هستید ، داشتن گلوکز زیاد در خون برای مدت طولانی می تواند عوارض جدی از جمله مشکلات پا در شما ایجاد کند.

چگونه دیابت می تواند روی پاهای من تأثیر بگذارد؟

دیابت می تواند با ایجاد دو مشکل، روی پاهای شما تأثیر بگذارد:

نوروپاتی دیابتی.

دیابت کنترل نشده می تواند به اعصاب شما آسیب برساند. اگر اعصاب در پاها آسیب دید، ممکن است در آنجا گرما ، سرما یا درد را احساس نکنید. این عدم احساس “نوروپاتی دیابتی حسی” نامیده می شود. اگر به دلیل نوروپاتی احساس برش یا درد در پای خود ندارید، این بریدگی می تواند بدتر شود و آلوده شود. ممکن است ماهیچه های پای شما به درستی کار نکند زیرا اعصاب عضلات آسیب دیده است. این می تواند باعث شود که پای شما به درستی صاف نشود و فشار بیش از حد به یک قسمت از پای شما وارد شود.

بیماری عروقی محیطی.

دیابت همچنین بر جریان خون تأثیر می گذارد. بدون وجود جریان خون خوب، در مدت طولانی تری درد یا مشکلات برطرف می شود. جریان خون ضعیف در بازوها و پاها “بیماری عروقی محیطی” نامیده می شود. اگر به عفونت مبتلا باشید ممکن است به دلیل ضعف جریان خون مشکل شما بهبود نیابد ، در این شرایط شما در معرض خطر ایجاد زخم یا گانگرن هستید (مرگ بافت به دلیل کمبود خون).

مشکلات پای دیابتی

برخی از مشکلات شایع پا همراه با دیابت چیست؟

هر کس می تواند مشکلات پا را که در زیر ذکر شده است داشته باشد. با این حال، برای مبتلایان به دیابت، این مشکلات شایع پا می تواند منجر به عفونت و عوارض جدی مانند قطع عضو شود.

مشکل پای ورزشکار.

مشکل پای ورزشکار قارچی است که باعث خارش، قرمزی و ترک خوردگی می شود. میکروب ها می توانند از طریق ترک های پوست شما وارد شده و باعث عفونت شوند. داروهایی که قارچ را از بین می برند، می توانند این مشکل پای ورزشکار را درمان کنند. این داروها قرص یا کرم های متفاوتی هستند.

عفونت قارچی ناخن ها.

ناخن هایی که به قارچ آلوده شده اند ممکن است رنگ زرد-قهوه ای یا مات داشته باشند و ضخیم و شکننده شوند. در بعضی موارد ممکن است ناخن های شما خرد شود. محیط تاریک، مرطوب و گرم کفش می تواند به رشد قارچ کمک کند. آسیب به ناخن شما همچنین می تواند منجر به عفونت قارچی شود. عفونت های قارچی ناخن قابل درمان نیست. داروهای که برای درمان بر روی ناخن اعمال می شوند متفاوت هستند، اما آنها فقط به تعداد کمی از مشکلات قارچ کمک می کنند. ممکن است به داروهای تجویز شده خوراکی نیاز داشته باشید. پزشک ممکن است ناخن آسیب دیده را نیز خارج کند.

کالوس پوستی است که بسیار محکم شده است و معمولاً در کف پا قرار دارد. کالوس ها ناشی از توزیع نابرابر وزن هستند. کالوس همچنین می تواند به دلیل وجود کفش نا مناسب یا مشکل پوستی ایجاد شود. اگر کالوس دارید، به درستی از آن مراقبت کنید. بعد از حمام یا دوش، از سنگ پا استفاده کنید تا بافت ساخته شده به آرامی جدا شود. در کفش خود از کفی مناسب استفاده کنید. برخی داروها می توانند کالوس را نرم کنند. سعی نکنید کالوس را از پوست جدا کنید یا آن را با یک شی تیز جدا کنید.

کالوس پوست های سفت و محکم در نزدیکی ناحیه استخوانی یک انگشت پا یا بین انگشتان پا هستند. ممکن است کالوس به دلیل فشار کفش اتفاق بیفتد یا ممکن است از اصطکاک بین انگشتان پا ایجاد شود. برای حذف کالوس ها از داروهای بدون نسخه استفاده نکنید. سعی نکنید کالوس ها را برش داده و یا آن را با یک شی تیز از بین ببرید.

تاول ها به دلیل اصطکاک شکل می گیرند. پوشیدن کفش هایی که مناسب نیستند یا پوشیدن کفش بدون جوراب می تواند باعث ایجاد تاول شود. هنگام درمان تاول ، آنها را نترکانید. پوستی که با تاول پوشانده شده است در برابر عفونت محافظت می شود. برای محافظت از پوست و جلوگیری از عفونت از کرم ضد باکتری و باندهای تمیز و نرم استفاده کنید.

پینه پا .

هنگامی که انگشت بزرگ شما به سمت انگشت دوم شما خم می شود، پا یک شکل نامناسب می گیرد. اغلب، نقطه ای که انگشت بزرگ شما به پای شما می پیوندد، قرمز می شود. این ناحیه همچنین ممکن است سخت و سفت شود. بونون ها می توانند روی یک یا هر دو پا تشکیل شوند. آنها ممکن است ارثی باشند، اما بیشتر آنها ناشی از پوشیدن کفش های پاشنه بلند است. این کفش ها به انگشتان بزرگ شما فشار می آورند و آن را به سمت انگشت دوم سوق می دهند. پزشک شما می تواند از دستگاهی برای جدا کردن انگشتان بزرگ و دوم استفاده کند. در صورت ایجاد درد شدید و ناهنجاری، ممکن است نیاز به عمل جراحی برای تنظیم مجدد انگشتان پا باشد.

پوست خشک .

خشکی پوست می تواند باعث ترک شود، که این می تواند باعث ورود میکروب ها شود. از صابون های مرطوب کننده و لوسیون ها برای مرطوب نگه داشتن و نرم ماندن پوست خود استفاده کنید. از پزشک خود بخواهید که شما را راهنمایی کند که کدام یک از آنها را استفاده کنید.

زخم های دیابتی.

زخم پا برش هایی در پوست است که ممکن است درد زیادی داشته باشد. آنها می توانند آلوده شوند. زخم های پا ممکن است خراش های جزئی باشند، که به آرامی بهبود می یابند. مهم است که به محض ایجاد آنها،اقدام به درمان کنید. در مورد چگونگی بهترین روش مراقبت از زخم خود از پزشک خود راهنمایی بخواهید. تا ۱۰٪ از مبتلایان به دیابت دچار زخم پا خواهند شد.

در برخی موارد انگشت که به دلیل ضعف عضله خم می شود. عضله ضعیف شده باعث می شود تاندون های پا شما کوتاه تر شود و باعث می شود انگشتان پا در زیر پاها پیچ خورده شوند. این مشکل می تواند مشکلی ارثی باشد. همتروتوس می تواند باعث ایجاد مشکل در راه رفتن شود و می تواند منجر به تاول ، کالوس و زخم شود. کفش های اصلاحی می توانند آنها را درمان کنند. در موارد شدید ممکن است برای صاف کردن انگشتان پا به عمل جراحی نیاز داشته باشید.

ناخن های درشت با ایجاد فشار و درد در امتداد لبه ی ناخن ها باعث ایجاد مشکل می شوند. لبه ناخن ممکن است باعث بریده شدن پوست شما شود و این باعث قرمزی، تورم، درد، زهکشی و عفونت می شود. شایع ترین علت ایجاد ناخن های ناخوشایند، فشار کفش است. دلایل دیگر شامل ناخن های ناقص و آسیب های مکرر در پا ناشی از فعالیت هایی مانند دویدن، پیاده روی یا انجام ایروبیک است. ناخن های پا را به طور صحیح کوتاه شده نگه دارید تا از ایجاد ناخن های درشت جلوگیری شود. اگر مداوم عفونت ناخن دارید، ممکن است به مراقبت پزشک نیاز داشته باشید. جراحی برای از بین بردن بخشی از ناخن پا می تواند مشکلات جدی ناخن های پا را درمان کند.

میخچه کف پا.

زگیل های پلانتار مانند توپ هایی کوچک در پا یا پاشنه پا هستند. زگیل ها معمولاً دردناک هستند و ممکن است به صورت مجزا یا به صورت خوشه ایی رشد کنند. زگیل های پلانتار توسط ویروسی ایجاد می شوند که لایه بیرونی پوست روی کف پا را تحت تاثیر قرار می دهد. اگر مطمئن نیستید که زگیل دارید ، اجازه دهید پزشک تشخیص دهد. آنها چندین روش برای حذف آنها دارند.

مشکلات پای دیابتی

 

نکاتی درباره مراقبت از پای دیابتی

مراقبت صحیح از پا می تواند از بروز این مشکلات شایع پا جلوگیری کند یا قبل از ایجاد عوارض جدی آنها را درمان کند. در اینجا چند نکته برای مراقبت از پا آورده شده است:

از خود و بیماری دیابت خود مراقبت کنید. توصیه های پزشک خود را در مورد تغذیه ، ورزش و دارو دنبال کنید. سطح قند خون خود را در حد توصیه شده توسط پزشک خود نگه دارید.

هر روز با استفاده از صابون ملایم ، پاهای خود را در آب گرم بشویید. دمای آب را با آرنج خود آزمایش کنید زیرا آسیب عصبی می تواند بر احساس در دستان شما نیز تأثیر بگذارد. پاهای خود را خیس نکنید. پاها را به خوبی مخصوصا بین انگشتان را خشک کنید.

هر روز پای خود را از نظر زخم ، تاول ، قرمزی ، کالوس یا هرگونه مشکل دیگر بررسی کنید. اگر جریان خون ضعیفی دارید ، مهم است که روزانه پاهای خود را چک کنید.

اگر پوست روی پای شما خشک است ، با استفاده از لوسیون بعد از شستن و خشک کردن پاها ، آن را مرطوب نگه دارید. لوسیون را بین انگشتان خود قرار ندهید. پزشک می تواند به شما بگوید کدام نوع لوسیون بهترین است.

پینه ها و کالوس ها را به آرامی با یک سنگ مخصوص صاف کنید. این کار را بعد از حمام خود زمانی که پوست شما نرم است انجام دهید. سنگ را فقط در یک جهت حرکت دهید.

هفته ای یکبار ناخن های پا را چک کنید. ناخن های پا را کوتاه کنید. پوسته های انگشتان پا را دور نریزید و پوست طرفین ناخن ها را نبرید. پس از کوتاه کردن ، ناخن های پا را با یک وسیله ناخن صاف کنید.

همیشه کفش یا دمپایی مناسب بپوشید. اطراف خانه پا برهنه راه نروید.همیشه جوراب مناسب بپوشید. جورابی که دارای الاستیک نرم باشد بپوشید.

کفش هایی بپوشید که مناسب هستند. کفش های ساخته شده از چرم خریداری کنید که به آرامی جا باز می کند. کفش های بسیار متفاوتی در فروشگاه های تخصصی موجود است که در صورت داشتن ناهنجاری پا ، فضای بیشتری برای پا فراهم می کند.

همیشه داخل کفش ها را بررسی کنید تا مطمئن شوید هیچ اشیایی در داخل آن باقی نمانده است.پای خود را از گرما و سرما محافظت کنید. در ساحل نیز کفش بپوشید. اگر پایتان احساس سرما دارد ، شب ها جوراب بپوشید.

هنگام نشستن ، پاهای خود را به سمت بالا قرار دهید ، روزانه انگشتان پا و مچ پا را چند بار حرکت دهید و به مدت طولانی پاهای خود را ثابت نگه ندارید.

اگر سیگار می کشید ، آن را ترک کنید. سیگار کشیدن می تواند مشکلات جریان خون را بدتر کند.

اگر مشکلات پا بدتر می شود یا بهبود نمی یابد، با پزشک خود تماس بگیرید.

مطمئن شوید که پزشک در طی هر معاینه ، پای شما را بررسی می کند. یک بار در سال یک آزمایش کامل پا انجام دهید.در هر ۲ تا ۳ ماه برای معاینات ، حتی اگر مشکلی در پا ندارید ، پزشک متخصص پای خود را ملاقات کنید.

علائم مشکلات پای دیابتی

اگر مبتلا به دیابت هستید ، در صورت بروز هر یک از این مشکلات با پزشک خود تماس بگیرید:

تغییر در رنگ پوست

تغییر در دمای پوست

تورم در پا یا مچ پا

درد در پاها

زخم هایی که در حال زهکشی هستند.

ناخنهای آلوده به قارچ

پینه یا کالوس

ترک های خشک در پوست بخصوص اطراف پاشنه پابوی پا که غیرمعمول است یا از بین نمی رود.

عوارض و مشکلات پای دیابتی عفونت های پوستی و استخوانی.

برش یا زخم کوچک می تواند منجر به عفونت شود. آسیب های عصبی و رگ های خونی ، در کنار مشکلات سیستم ایمنی بدن، آنها را محتمل تر می کند. بیشتر عفونت ها در زخم هایی که قبلاً با آنتی بیوتیک ها درمان شده اند رخ می دهد. عفونت ها را می توان با آنتی بیوتیک درمان کرد. موارد شدید ممکن است نیاز به درمان در بیمارستان داشته باشد.

بعضی اوقات عفونت ها به استخوان یا بافت می خورند و یک توپ چرک به نام آبسه ایجاد می کنند. درمان معمول این مشکل تخلیه آبسه است. در برخی موارد ممکن است نیاز به برداشتن برخی از استخوانها یا بافت ها باشد، اما روشهای جدیدتر مانند اکسیژن درمانی کمتر تهاجمی هستند.

مشکل دیابت بر روی رگهای خونی در انگشتان دست و پا  تاثیر می گذارد. وقتی جریان خون قطع شود ، بافت می تواند بمیرد. معمولاً درمان با اکسیژن درمانی یا جراحی برای از بین بردن ناحیه آسیب دیده است.

ناهنجاری ها و آسیب عصبی می تواند ماهیچه های موجود در پاهای شما را تضعیف کرده و منجر به مشکلاتی شود.

پای شارکو.

دیابت می تواند استخوان های کف پای شما را به اندازه ای تضعیف کند که شکسته شود. آسیب عصبی می تواند باعث کاهش احساس شود. ممکن است شما با استخوان های شکسته قدم زنید و پایتان تغییر شکل دهد. ممکن است به نظر برسد که قوس شما فرو رفته تر از حد معمول است.قطع عضو باعث مشکلات جریان خون می شود. مشکلات اعصاب باعث می شود تا افراد دیابتی دچار آسیب دیدگی در پا شوند تا زمانی که عفونت وارد نشود، افراد متوجه مشکل متوجه نمی شوند. در برخی شرایط قطع عضو اغلب بهترین درمان است.

 

Source: www.webmd.com

درباره کلینیک درمان زخم دکتر مشتاق

کلینیک درمان زخم مشتاق با پشتوانه‌ای قوی از تجربه و تخصص همکاران و اساتید دانشگاهی در خدمت شما هموطنان عزیز می‌باشد.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *