منوی سایت

اگر به دیابت مبتلا هستید ، داشتن گلوکز زیاد در خون برای مدت طولانی می تواند عوارض جدی از جمله مشکلات پا در شما ایجاد کند.

چگونه دیابت می تواند روی پاهای من تأثیر بگذارد؟

دیابت می تواند با ایجاد دو مشکل، روی پاهای شما تأثیر بگذارد:

نوروپاتی دیابتی.

دیابت کنترل نشده می تواند به اعصاب شما آسیب برساند. اگر اعصاب در پاها آسیب دید، ممکن است در آنجا گرما ، سرما یا درد را احساس نکنید. این عدم احساس “نوروپاتی دیابتی حسی” نامیده می شود. اگر به دلیل نوروپاتی احساس برش یا درد در پای خود ندارید، این بریدگی می تواند بدتر شود و آلوده شود. ممکن است ماهیچه های پای شما به درستی کار نکند زیرا اعصاب عضلات آسیب دیده است. این می تواند باعث شود که پای شما به درستی صاف نشود و فشار بیش از حد به یک قسمت از پای شما وارد شود.

بیماری عروقی محیطی.

دیابت همچنین بر جریان خون تأثیر می گذارد. بدون وجود جریان خون خوب، در مدت طولانی تری درد یا مشکلات برطرف می شود. جریان خون ضعیف در بازوها و پاها “بیماری عروقی محیطی” نامیده می شود. اگر به عفونت مبتلا باشید ممکن است به دلیل ضعف جریان خون مشکل شما بهبود نیابد ، در این شرایط شما در معرض خطر ایجاد زخم یا گانگرن هستید (مرگ بافت به دلیل کمبود خون).

مشکلات پای دیابتی

برخی از مشکلات شایع پا همراه با دیابت چیست؟

هر کس می تواند مشکلات پا را که در زیر ذکر شده است داشته باشد. با این حال، برای مبتلایان به دیابت، این مشکلات شایع پا می تواند منجر به عفونت و عوارض جدی مانند قطع عضو شود.

مشکل پای ورزشکار.

مشکل پای ورزشکار قارچی است که باعث خارش، قرمزی و ترک خوردگی می شود. میکروب ها می توانند از طریق ترک های پوست شما وارد شده و باعث عفونت شوند. داروهایی که قارچ را از بین می برند، می توانند این مشکل پای ورزشکار را درمان کنند. این داروها قرص یا کرم های متفاوتی هستند.

عفونت قارچی ناخن ها.

ناخن هایی که به قارچ آلوده شده اند ممکن است رنگ زرد-قهوه ای یا مات داشته باشند و ضخیم و شکننده شوند. در بعضی موارد ممکن است ناخن های شما خرد شود. محیط تاریک، مرطوب و گرم کفش می تواند به رشد قارچ کمک کند. آسیب به ناخن شما همچنین می تواند منجر به عفونت قارچی شود. عفونت های قارچی ناخن قابل درمان نیست. داروهای که برای درمان بر روی ناخن اعمال می شوند متفاوت هستند، اما آنها فقط به تعداد کمی از مشکلات قارچ کمک می کنند. ممکن است به داروهای تجویز شده خوراکی نیاز داشته باشید. پزشک ممکن است ناخن آسیب دیده را نیز خارج کند.

کالوس پوستی است که بسیار محکم شده است و معمولاً در کف پا قرار دارد. کالوس ها ناشی از توزیع نابرابر وزن هستند. کالوس همچنین می تواند به دلیل وجود کفش نا مناسب یا مشکل پوستی ایجاد شود. اگر کالوس دارید، به درستی از آن مراقبت کنید. بعد از حمام یا دوش، از سنگ پا استفاده کنید تا بافت ساخته شده به آرامی جدا شود. در کفش خود از کفی مناسب استفاده کنید. برخی داروها می توانند کالوس را نرم کنند. سعی نکنید کالوس را از پوست جدا کنید یا آن را با یک شی تیز جدا کنید.

کالوس پوست های سفت و محکم در نزدیکی ناحیه استخوانی یک انگشت پا یا بین انگشتان پا هستند. ممکن است کالوس به دلیل فشار کفش اتفاق بیفتد یا ممکن است از اصطکاک بین انگشتان پا ایجاد شود. برای حذف کالوس ها از داروهای بدون نسخه استفاده نکنید. سعی نکنید کالوس ها را برش داده و یا آن را با یک شی تیز از بین ببرید.

تاول ها به دلیل اصطکاک شکل می گیرند. پوشیدن کفش هایی که مناسب نیستند یا پوشیدن کفش بدون جوراب می تواند باعث ایجاد تاول شود. هنگام درمان تاول ، آنها را نترکانید. پوستی که با تاول پوشانده شده است در برابر عفونت محافظت می شود. برای محافظت از پوست و جلوگیری از عفونت از کرم ضد باکتری و باندهای تمیز و نرم استفاده کنید.

پینه پا .

هنگامی که انگشت بزرگ شما به سمت انگشت دوم شما خم می شود، پا یک شکل نامناسب می گیرد. اغلب، نقطه ای که انگشت بزرگ شما به پای شما می پیوندد، قرمز می شود. این ناحیه همچنین ممکن است سخت و سفت شود. بونون ها می توانند روی یک یا هر دو پا تشکیل شوند. آنها ممکن است ارثی باشند، اما بیشتر آنها ناشی از پوشیدن کفش های پاشنه بلند است. این کفش ها به انگشتان بزرگ شما فشار می آورند و آن را به سمت انگشت دوم سوق می دهند. پزشک شما می تواند از دستگاهی برای جدا کردن انگشتان بزرگ و دوم استفاده کند. در صورت ایجاد درد شدید و ناهنجاری، ممکن است نیاز به عمل جراحی برای تنظیم مجدد انگشتان پا باشد.

پوست خشک .

خشکی پوست می تواند باعث ترک شود، که این می تواند باعث ورود میکروب ها شود. از صابون های مرطوب کننده و لوسیون ها برای مرطوب نگه داشتن و نرم ماندن پوست خود استفاده کنید. از پزشک خود بخواهید که شما را راهنمایی کند که کدام یک از آنها را استفاده کنید.

زخم های دیابتی.

زخم پا برش هایی در پوست است که ممکن است درد زیادی داشته باشد. آنها می توانند آلوده شوند. زخم های پا ممکن است خراش های جزئی باشند، که به آرامی بهبود می یابند. مهم است که به محض ایجاد آنها،اقدام به درمان کنید. در مورد چگونگی بهترین روش مراقبت از زخم خود از پزشک خود راهنمایی بخواهید. تا ۱۰٪ از مبتلایان به دیابت دچار زخم پا خواهند شد.

در برخی موارد انگشت که به دلیل ضعف عضله خم می شود. عضله ضعیف شده باعث می شود تاندون های پا شما کوتاه تر شود و باعث می شود انگشتان پا در زیر پاها پیچ خورده شوند. این مشکل می تواند مشکلی ارثی باشد. همتروتوس می تواند باعث ایجاد مشکل در راه رفتن شود و می تواند منجر به تاول ، کالوس و زخم شود. کفش های اصلاحی می توانند آنها را درمان کنند. در موارد شدید ممکن است برای صاف کردن انگشتان پا به عمل جراحی نیاز داشته باشید.

ناخن های درشت با ایجاد فشار و درد در امتداد لبه ی ناخن ها باعث ایجاد مشکل می شوند. لبه ناخن ممکن است باعث بریده شدن پوست شما شود و این باعث قرمزی، تورم، درد، زهکشی و عفونت می شود. شایع ترین علت ایجاد ناخن های ناخوشایند، فشار کفش است. دلایل دیگر شامل ناخن های ناقص و آسیب های مکرر در پا ناشی از فعالیت هایی مانند دویدن، پیاده روی یا انجام ایروبیک است. ناخن های پا را به طور صحیح کوتاه شده نگه دارید تا از ایجاد ناخن های درشت جلوگیری شود. اگر مداوم عفونت ناخن دارید، ممکن است به مراقبت پزشک نیاز داشته باشید. جراحی برای از بین بردن بخشی از ناخن پا می تواند مشکلات جدی ناخن های پا را درمان کند.

Source: www.webmd.com

درباره کلینیک درمان زخم دکتر مشتاق

کلینیک درمان زخم مشتاق با پشتوانه‌ای قوی از تجربه و تخصص همکاران و اساتید دانشگاهی در خدمت شما هموطنان عزیز می‌باشد.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *