منوی سایت

دیابت  نوعی بیماری است که به دلیل غدد درون ریز و در اثر کمبود انسولین ایجاد می شود. سبب عوارض جدی می شود که می تواند کیفیت زندگی فرد را بدتر کند. یکی از این موارد گانگرن است.

گانگرن برای دیابتک

همانطور که قبلاً نیز گفته شد ، گانگرن نکروز بافت های بدن است ، در نتیجه آن بافت های زنده و مواد سمی خون تحت تأثیر قرار می گیرد و باعث آسیب جدی به اندام های داخلی انسان – کلیه ها ، قلب ، کبد ، ریه ها و سایرین می شود. اگر این شرایط را درمان نکنید ،  نتیجه کشنده است.

با گذشت زمان ، دسترسی به متخصص ، معالجه نادرست ، نادیده گرفتن بیماری – همه اینها منجر به این واقعیت می شود که داروها دیگر نمی توانند با اوضاع مقابله کنند ، فقط یک اقدام اساسی مانند قطع عضو پا کمک خواهد کرد.

به عنوان یک قاعده ، با دیابت ، گانگرن اندام تحتانی ایجاد می شود – می تواند روی چند انگشت یا پا تأثیر بگذارد ، اما در پیشرفته ترین موارد ، هنگامی که هیچ درمانی وجود ندارد ،  باید پا  تا زانو و بعضی اوقات بالاتر قطع شود. 

گانگرن تمایل دارد در سراسر بدن گسترش یابد و برای نجات جان انسا روشی مانند قطع عضو  چاره است. در عمل پزشکی ، عواملی وجود دارد که می تواند منجر به گانگرن پاها شود:

  • شکل ایسکمیک گانگرن به دلیل تغییرات آترواسکلروتیک در بدن انسان شروع می شود ، در نتیجه از این طریق رگ های خونی مسدود می شوند ، گردش خون کامل مختل می شود. نتیجه این روش: گردش خون و عدم وجود اکسیژن ورودی ، که باعث مرگ بافت های آسیب دیده می شود.
  • پای دیابتی. مرحله اول توسعه با زخم در پا یا پایین پا مشخص می شود. روند بازسازی بافت بسیار کند است ، زخم ها شروع به آلوده شدن می کنند و گانگرن عفونی ایجاد می شود.
  • پلی‌ نوروپاتی. در نتیجه عدم موفقیت سطح گلوکز در بدن انسان در کلیه سلول های سیستم عصبی ایجاد می شود.
  • شکست عروق بزرگ به دلیل آترواسکلروز در نتیجه ترومبوز تشخیص داده می شود و در یک فرد گانگرنی در اندام تحتانی ایجاد می شود.

از جمله دلایل گانگرن تضعیف سیستم ایمنی بدن است. در اکثر موارد ، تاریخچه پزشکی بیمار نشان می دهد که تعدادی از عوامل منجر به این بیماری می شوند ، نه یک دلیل.

عوارض در پاها می تواند هر کسی را که سابقه هر نوع دیابت را دارد ، تحت تأثیر قرار دهد.   زخم در پاهای بیمار وجود دارد ، اما از آنجا که آستانه درد به میزان قابل توجهی کاهش می یابد ، بیمار به این امر توجهی نمی کند ، فقط احساس درد نمی کند.

علائم گانگرن در دیابت:

تعیین اولین علائم گانگرن اندام تحتانی دشوار است ، زیرا پاها حساسیت قبلی خود را از دست داده اند.

با این حال ، برخی از سیگنال های بدن که نیاز به توجه ویژه دارند ، می توان تشخیص داده شود. از این گذشته ، به جلوگیری از پیشرفت بیماری و ایجاد نکروز بافت در طول زمان کمک می کند.

اولین علائم به شرح زیر است: احساس سنگینی در پاها ، خستگی مزمن در پاها ، سوزن سوزن شدن جزئی ، همچنین احساس بی حسی در پاها ، درد مفاصل و ماهیچه ها مشاهده می شود ، ممکن است پا دچار تغییر شکل شود.

بصری ترین نشانه شروع روند پاتولوژیک تغییر رنگ اندام تحتانی  و درجه حرارت است. این علائم می تواند با بثورات بر روی اندام مشاهده شود ، یا پا بسیار رنگ پریده و آبی می شود. هنگام لمس کردن همیشه سرد است ، تورم رخ می دهد.

اگر برای خنثی کردن علائم منفی و معکوس کردن روند ، درمان را در مراحل اولیه شروع نکنید ، تصویر بالینی زیر ظاهر می شود:

  1. قسمت های آسیب دیده پاها همیشه  درد می کند ، وقتی تمایل به شدت می گیرد ، درد فروکش نمی کند.
  2. در برخی قسمت ها ، پوست پا کبود یا سیاه می شود.
  3. عفونت به نکروز بافت اضافه می شود ، اغلب این حالت با گانگرن مرطوب رخ می دهد.
  4. در حالی که توده های چرکی تحت تأثیر قرار می گیرند ، می توانند از ناحیه آسیب دیده رها شوند.

در پس زمینه علائم ذکر شده ، علائم منفی دیگر ظاهر می شود ، مانند افزایش دمای بدن ، تب ،سردرد و سرگیجه وجود دارد. در افراد مبتلا به دیابت  ، گانگرن از دو نوع است:

گانگرن خشک پا به آرامی توسعه می یابد و بیشتر در بیماران مسن تشخیص داده می شود. برای مدت طولانی پوست فرد چروک می شود ، خشک می شود. گانگرن خشک با علائم زیر مشخص می شود:

  • درد سیستمیک در پاها
  • بی حسی در پاها
  • تورم پاها

گانگرن مرطوب پا در اکثر موارد پزشکی در افراد دارای اضافه وزن و بیمار تشخیص داده می شود. دوره آن در مقایسه با شکل خشک بیماری بسیار دشوارتر است. از آنجا که بافت های نرم خشک نیستند مانند گانگرن خشک.

گانگرن: چه کاری باید انجام شود و چگونه درمان شود

گانگرن مرطوب تنها دو روش درمانی دارد. در گزینه اول ، متخصص سعی می کند برای جلوگیری از قطع عضو و بهبود اندام بیمار با داروها با آن مقابله کند.

در حالت دوم ، درمان جراحی توصیه می شود. همانطور که عمل پزشکی نشان می دهد ، این گزینه خاص، مؤثرترین و کارآمدترین است.

در مرحله اولیه بیماری ، مقدار زیادی مایعات به بدن بیمار تزریق می شود – به صورت زیر جلدی ، داخل وریدی و به صورت عضلانی. معمولاً متخصص از مایعات به جای گلوکز ، محلول ایزوتونیک و خون استفاده می کند. برای تسکین درد ، متخصص پماد و کرم هایی را تجویز می کند که خاصیت ضد درد دارند.

سلول های مرده با عمل جراحی برداشته می شوند. پس از مداخله به بیمار توصیه می شود مقدار زیادی آنتی بیوتیک مصرف کند.

درمان این بیماری با روش های زیر قابل انجام است:

  • روش میکرو جراحی. برای مداخله ، متخصص از وسایلی که می توانند در رگ خونی نفوذ کنند ، در ضخامت کم تر از ۲ میلی متر و “فشار” به اندازه مورد نیاز استفاده می کند.
  • آنژیوپلاستی و استنت گذاری. در این حالت ، در نتیجه بازگرداندن گردش خون کامل ، جعبه های کوچک در عروق قرار می گیرد که آنها را گسترش می دهد. انجام این روش در شرایط استریل و فقط در کلینیک های مدرن ضروری است.

اگر مرحله بیماری شروع شود و علاوه بر قطع عضو ، راهی وجود نداشته باشد ، متخصص سعی می کند سطح قطع عضو را به حداقل برساند. یعنی تمام پای انسان قطع نمی شود و تمام روش های فوق درمانی در قسمت باقیمانده اعمال می شود.

بسیاری از بیماران نگران این هستند که چند نفر با این تشخیص زندگی می کنند. به طور کلی می توان گفت که با درمان مناسب و کافی و حتی قطع عضو ، می توان نکروز بافت را در ۵۰٪ موارد متوقف کرد و فرد می تواند کاملاً زندگی کند.

لازم به ذکر است که شما حتی در مرحله اولیه بیماری قادر نخواهید بود  خود درمانی کنید ، هیچ پماد و ژلی نمی تواند گردش خون را به طور کامل بازگرداند و وضعیت بدتر می شود.

علاوه بر این ، متخصص توصیه می کند از داروهای مختلف ویتامین و داروهای دیگر که به ترمیم سیستم ایمنی بدن انسان کمک می کنند ، دفاع طبیعی خود را افزایش دهید.

بی حسی در دیابت – چه کاری باید انجام شود و چگونه می توان از بروز گانگرن جلوگیری کرد؟

سوزن سوزن شدن ملایم در اندام ، بی حسی در دیابت (نوروپاتی) – یک سیگنال برای اقدامات جدی.

این علائم خبر از عوارضی مانند پای دیابتی و گانگرن پا است.

علل بی حسی در دیابت نوع ۲:

همانند دیابت نوع اول ، در دیابت نوع دوم ، گلوکز اضافی به عنوان یک عامل مخرب برای انتهای عصب تبدیل می شود. تفاوت فقط در علت اصلی قند خون بالا است. برای دیابت نوع ۲ ، این حساسیت کاهش یافته به انسولین است.

علاوه بر این ، عوامل دیگری نیز وجود دارند که صرف نظر از نوع دیابت ، در ایجاد نوروپاتی نقش دارند:

  • کمبود عناصر کمیاب اساسی. اگر قند خون بیش از آستانه کلیه از ۱۰ m / mol باشد ، بدن با ادرار به شدت از بین می رود. اما در کنار شکر ، عناصر مهم دیگر نیز شسته می شوند – پتاسیم ، منیزیم ، که برای پردازش اعصاب بسیار ضروری است.
  • ژنتیک. این مطالعه تأیید کرد که وراثت نقش مهمی در ایجاد نوروپاتی دیابتی دارد. دانشمندان اظهار داشتند که گروه خاصی از ژن ها مسئول حساسیت نورون ها هستند که می توانند نوروپاتی را به سمت گلوکز تحریک کنند.
  • تخریب غشای عصبی. انتقال ضربه از اندام به مغز و بالعکس چیزی بیش از یک سیگنال الکتریکی نیست. قند خون بالا، غلاف میلین با عایق آکسون را از بین می برد و از پراکندگی تکانه جلوگیری می کند.

علائم همزمان در افراد دیابتی:

بی حسی دست و پا اغلب با علائم دیگر همراه است ، زیرا این بیماری بر انتهای عصبی کل ارگانیسم تأثیر می گذارد.

اعصاب نخاعی ، که بخشی از بافت عصبی هستند و سیگنالی از مغز حمل می کنند ، رنج می برند.

علائم را می توان به سه گروه تقسیم کرد:

اولی وضعیت دستگاه عضلانی را مشخص می کند.

در صورت آسیب دیدن فیبرهای عضلانی ، علائم زیر مشاهده می شود:

ضعف عضلانی ، لرزیدن. درجه ضعف می تواند از یک ضعف سریع تا عدم توانایی در بلند کردن وزنه  و به طور کامل بی تحرک بخشی از عضله باشد. گاهی اوقات پیاده روی ساده ، کار بدنی ساده در بیماران مبتلا به دیابت باعث لرزش عضلات می شود.

تشنج. انقباضات عضلانی دراماتیک به دلیل سوء تغذیه در افراد دیابتی رخ می دهد. تشنج ممکن است همراه با سوزن سوزن شدن در عضلات ، درد ، بی حسی یا برعکس حساس بودن باشد.

Source: www.diabetesstressrelief.com

درباره کلینیک درمان زخم دکتر مشتاق

کلینیک درمان زخم مشتاق با پشتوانه‌ای قوی از تجربه و تخصص همکاران و اساتید دانشگاهی در خدمت شما هموطنان عزیز می‌باشد.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *