منوی سایت

چرا قطع عضو برای دیابتی ها:

سیستم عصبی تحت تأثیر عملکرد سیستم عصبی و رگ های خونی سیستم گردش خون تحت تاثیر منفی قرار می گیرد ، همه اینها با گذشت زمان از بین می رود. در نتیجه ، همه اینها منجر به خطرناک ترین و ناخوشایندترین عواقب می شود.

اگر فردی به این بیماری مبتلا شود ، زخم های آنها دیر بهبود می یابد ، بنابراین اغلب گانگرن ایجاد می شود. اگر چنین شرایطی در فرد تشخیص داده شود ، اندام را می توان در مدت زمان کوتاهی قطع کرد. قطع عضو پا در دیابت اغلب به جدی ترین عواقب منجر می شود ، اما بیشتر آنها به تشخیص و درمان به موقع بستگی دارد.

اگر درمان به مرور زمان انجام نشود ، بدترین حالت آغاز می شود – التهاب . قطع عضو انگشت پا در هر بیماردیابتی فرایندی دشوار است ، اما به طور معمول در شرایط مطلوب قابل تحمل است.

علل قطع عضو:

نقض فرآیندهای متابولیکی منجر به تغییرات پاتولوژیک در سیستم عروقی می شود. تجمع مواد بالاست در جریان خون ، تغییرات خود ایمنی به نابودی سلول ها با ایمنی خود کمک می کند. بنابراین ، تعداد عروق طبیعی کاهش می یابد ، ابتدا بیان ضعیف می شود ، و سپس ایسکمی مشخص می شود.

در موارد زیر نمی توان از قطع عضو در دیابت جوگیری کرد:

  • استاز خون در پاها پیشرفت می کند
  • کمبود اکسیژن ، پوست را مستعد عفونت ها می کند
  • توانایی  ادغام مجدد کاهش می یابد
  • با استفاده از این تصویر بالینی ، هرگونه آسیب مکانیکی باعث ایجاد آبسه  و سایر التهابات   می شود که درمان آن دشوار است.
  • آسیب کامل به بافت استخوان باعث بروز پوکی استخوان می شود

دیابت به دلیل قند خون بالا ، بیماری عروق خونی و بافت عصبی پیچیده است. با توجه به فرایندهایی که از قبل آغاز شده است ، آنژیوپاتی دیابتی و نوروپاتی ایجاد می شود و منجر به ایجاد ترک هایی در پوست و زخم ها می شود.

این وضعیت به دلیل کاهش حساسیت پوستی خطرناک است ، زیرا بیمار بلافاصله متوجه بروز عوارض نمی شود. در دیابت ، بهبود زخم ها طولانی است و احتمال بروز زخم های تروفیک زیاد است. با ضایعه عفونی ، گانگرن ایجاد می شود.

اگر دارو درمانی مؤثر نباشد ، اندام قطع می شود.

بیمار علائم زیر را دارد:

  • درد در پاها و انگشتان  که در هنگام بار سنگین شدید تر می شود
  • کاهش حساسیت پوستی ، سردی پاها
  • به خصوص ترک و تشکیل زخم
  • تغییر رنگ پوست
  • تشکیل گانگرن در نبود درمان

علائم گانگرن به نوع بستگی دارد:

  • گانگرن خشک تا چندین سال  پیشرفت طولانی دارد و تهدیدی ویژه برای زندگی ایجاد نمی کند. پوست آسیب دیده آبی یا قرمز می شود ، خیلی خشک می شود.
  • گانگرن مرطوب زخم موجود بهبود نمی یابد و باعث عواقب منفی می شود. پوست موجود در منطقه آسیب دیده به رنگ آبی یا سبز می شود ، کبودی روی پوست وجود دارد. در نتیجه ، پا یا انگشت بریده می شود.

قطع عضو پا یک آسیب اجباری در دیابت نیست. اگر بیمار زندگی سالم داشته باشد ، احتمالاً از این عارضه جلوگیری می شود. برای شخص مهم است که به طور جدی در ورزش فعال باشد. اندام های دیابتی در چنین مواردی قطع می شوند:

  • عصب آنقدر آسیب دیده است که غیرقابل تحمل می شود
  • نقض شدید در ساختار رگ های خونی. همچنین ، این امر در مورد بزرگ ترین و کوچک ترین ، به ظاهر ناچیز نیز صدق می کند.
  • فرآیندهای نکروتیک ناشی از درمان نامناسب.

این عوامل به خودی خود منجر به قطع پا یا بخشی از آن نمی شوند.  برای شروع روند کشنده باید عفونت وارد بدن شود و سیستم ایمنی بدن قادر به خنثی کردن آن نباشد.

این بستگی به میزان ایمنی بیمار دارد. با داشتن سبک زندگی مناسب و مراقبت منظم از سلامت ، بدن قادر خواهد بود بر التهاب غلبه کند.

در این حالت با قطع عضو پا در بالای زانو یا انگشت در دیابت مواجه نخواهید شد. اما اگر نمی توان از روند التهابی جلوگیری کرد ، پس برداشتن به موقع اندام تنها راه نجات جان بیمار است.

انواع آمپوتاسیون:

سه نوع قطع عضو در دیابت وجود دارد:

  • اورژانسی
  • اولیه.
  • ثانویه

هنگامی که امکان بازگرداندن کلیه عملکردهای گردش خون در پای آسیب پذیر وجود ندارد ، متخصص در مورد قطع عضو تصمیم گیری می کند. با گذشت زمان ، بازسازی تدریجی رخ می دهد.

قطع عضو ثانویه نیز اقدامات لازم برای دیابت است و پس از بازسازی و ترمیم کلیه عروق تجویز می شود.

این کار عمدتاً به دلیل عدم موفقیت در ترمیم سیستم عروقی اندام تحتانی انجام می شود. اقدامات پیشگیرانه چیست؟

انواع مختلف قطع عضو در دیابت وجود دارد. هر کدام از آنها ویژگی های خاص خود را دارند. بنابراین ، انواع قطع عضو در دیابت:

اورژانسی، نوعی قطع اندام است که در صورت نیاز فوری به خلاص شدن از عفونت ، استفاده می شود. در این حالت نمی توان میزان ضایعه را مشخص کرد ، بنابراین بخشی از پا برداشته می شود و برش کمی بالاتر از ضایعات پوستی قابل مشاهده ایجاد می شود.

اولیه – در ارتباط با مشکلات سیستم گردش خون.  در این حالت ، بازگرداندن عملکرد رگ های خونی غیرممکن است ، اما پس از عمل ، بافت ها قابل تجدید هستند.

ثانویه – قطع عضو فقط زمانی که بافت نرم اصلاح شده و به حالت عادی برگشته است. معمولاً این روش پس از یک عمل ناموفق دوباره ارسال می شود.

Source: www.diabetesstressrelief.com

درباره کلینیک درمان زخم دکتر مشتاق

کلینیک درمان زخم مشتاق با پشتوانه‌ای قوی از تجربه و تخصص همکاران و اساتید دانشگاهی در خدمت شما هموطنان عزیز می‌باشد.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *