منوی سایت

زخم پوستی که بهبود نمی یابد ، به آرامی بهبود می یابد یا بهبود می یابد اما تمایل به عود دارد به عنوان یک زخم مزمن شناخته شده است. برخی از دلایل زخم های مزمن (مداوم) پوستی می تواند شامل تروما ، سوختگی ، سرطان پوست ، عفونت یا بیماری های زمینه ای مانند دیابت باشد. زخم هایی که مدت طولانی برای بهبودی لازم دارند نیاز به مراقبت ویژه دارند.

زخم مزمن

علل زخم های مزمن

برخی از دلایل ایجاد زخم مزمن پوست می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • بی تحرک بودن (صدمات فشار یا زخم بستر) ، جایی که فشار موضعی مداوم جریان خون را محدود می کند.
  • آسیب دیدگی قابل توجهی به پوست
  • جراحی – برش ها (بریدگی های انجام شده در طول عمل) ممکن است آلوده شده و بهبودی کندی را داشته باشند.
  • سوختگی های عمیق
  • شرایط پزشکی اساسی مانند دیابت یا برخی از انواع بیماری های عروقی
  • انواع خاصی از عفونت
  • مشکلاتی که در آن فقدان حساسیت وجود دارد ، باعث می شود آسیب های روزمره منجر به زخم شود – مانند نوروپاتی دیابتی و جذام.
زخم مزمن

روند بهبودی

روند بهبود زخم پوست از الگوی قابل پیش بینی پیروی می کند. اگر یک یا چند مرحله بهبودی قطع شود ، ممکن است یک زخم بهبود نیابد. مراحل ترمیم زخم طبیعی شامل موارد زیر است:

  • مرحله التهابی – رگ های خونی در محل انقباض (سفت شدن) برای جلوگیری از خونریزی و پلاکت ها (سلول های مخصوص لخته شدن) برای ساختن لخته جمع می شوند. پس از اتمام لخته ، رگ های خونی گسترش می یابند تا حداکثر جریان خون به زخم برسد. به همین دلیل است که در ابتدای بهبودی زخم احساس گرمی دارد و قرمز به نظر می رسد. گلبول های سفید خون به سمت زخم می روند تا میکروب ها و سایر عوامل خارجی را نابود کنند. سلولهای پوستی در زخم تکثیر و رشد می کنند.
  • مرحله فیبروبلاستیک – کلاژن ، فیبر پروتئینی که استحکام خود را به پوست می دهد ، در داخل زخم شروع به رشد می کند. رشد کلاژن لبه های زخم را تشویق می کند تا به هم بپیوندند و بسته شوند. رگ های خونی کوچک (مویرگ ها) در محل تشکیل می شوند.
  • مرحله بلوغ – بدن مرتباً کلاژن بیشتری می افزاید و منطقه زخمی را درمان می کند. این ممکن است ماهها یا حتی سالها طول بکشد. به همین دلیل است که زخم ها با گذشت زمان از بین می روند و باید بعد از بهبودی آنها برای مدتی مراقب زخم ها باشیم.
زخم مزمن

موانع ترمیم زخم

عواملی که می توانند روند بهبود زخم را کندتر کنند عبارتند از:

  • پوست مرده (نکروز) – پوست مرده و مواد خارجی در روند بهبودی دخالت می کنند.
  • عفونت – یک زخم باز ممکن است یک عفونت باکتریایی ایجاد کند. بدن به جای ترمیم زخم ، با عفونت مبارزه می کند.
  • خونریزی – خونریزی مداوم حاشیه زخم را از هم جدا می کند.
  • آسیب مکانیکی – به عنوان مثال فردی که بی حرکت است به دلیل فشار و اصطکاک مداوم در معرض خطر زخم بستر است.
  • رژیم غذایی – انتخاب های غذایی نامناسب ممکن است بدن را از مواد مغذی مورد نیاز برای بهبود زخم ، مانند ویتامین C ، روی و پروتئین محروم کند.
  • شرایط پزشکی – مانند دیابت ، کم خونی و برخی از بیماریهای عروقی که جریان خون را به آن منطقه محدود می کند یا هر اختلالی که مانع کار درست سیستم ایمنی بدن شود.
  • زخمهای سنی. این زخم ها تمایل به بهبودی کمتری در افراد مسن دارند.
  • داروها – داروهای خاص یا روشهای درمانی مورد استفاده در مدیریت برخی شرایط پزشکی ممکن است در روند بهبودی بدن اختلال ایجاد کند.
  • سیگار کشیدن – استعمال سیگار باعث عدم بهبودی می شود و خطر عوارض را افزایش می دهد.
  • رگهای واریس – محدود بودن جریان خون و تورم می تواند منجر به شکسته شدن پوست و زخم مداوم شود.
  • خشکی – زخم ها (مانند زخم های پا) که در معرض هوا قرار دارند احتمال التیام کمتری دارند. سلولهای مختلف درگیر در بهبود ، مانند سلولهای پوستی و سلولهای ایمنی بدن ، نیاز به یک محیط مرطوب دارند.
زخم مزمن

روش های تشخیص

باید علت زخم مزمن مشخص شود تا عوامل زمینه ای کنترل شوند. به عنوان مثال ، اگر یک زخم پا در اثر دیابت ایجاد شده باشد ، پزشک شما سطح قند خون شما را بررسی خواهد کرد و ممکن است به شما توصیه کند که در آینده به پزشک متخصص مراجعه کنید تا در آینده از ایجاد زخمهای مکرر جلوگیری شود. در مورد زخم ناشی از واریس ، ممکن است نیاز به درمان جراحی رگها باشد. روشهای تشخیص زخم مزمن ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • معاینه جسمی شامل معاینه زخم و ارزیابی عصب و خونرسانی
  • بررسی تاریخچه پزشکی که شامل اطلاعات مربوط به شرایط پزشکی مزمن ، جراحی های اخیر و داروهایی که به طور روزمره مصرف می کنید یا اخیراً مصرف کرده اید.
  • آزمایش خون و ادرار
  • بیوپسی زخم
  • بررسی زخم برای جستجوی هرگونه میکروارگانیسم های ایجاد کننده بیماری

گزینه های درمان

درمانی که توسط پزشک توصیه می شود بستگی به سن ، سلامتی و ماهیت زخم شما دارد. مراقبت های پزشکی عمومی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • تمیز کردن برای از بین بردن خاک و بقایای موجود در زخم. این کار خیلی آرام و غالباً در حمام انجام می شود.
  • واکسیناسیون برای کزاز ممکن است در برخی موارد از آسیب های آسیب زا توصیه شود.
  • ممکن است درمان یک زخم عمیق از نظر جراحی ضروری باشد. قبل از معاینه بی حسی موضعی انجام می شود.
  • از بین بردن پوست مرده با جراحی که قبل از این روش بی حسی موضعی داده می شود.
  • بستن زخم های بزرگ با بخیه یا منگنه.
  • پانسمان زخم. پانسمان انتخاب شده توسط پزشک شما به نوع و شدت زخم بستگی دارد. در بیشتر موارد زخم های مزمن ، پزشک پانسمان مرطوب را توصیه می کند.
  • تسکین درد با داروها. درد می تواند باعث انقباض رگ های خونی شود ، که باعث بهبودی می شود. اگر زخم شما باعث ناراحتی و درد می شود ، به پزشک خود بگویید. پزشک ممکن است به شما توصیه کند که داروهای بدون نسخه مانند پاراستامول مصرف کنید یا ممکن است داروهای ضد درد قوی تر را تجویز کند.
  • علائم عفونت شامل درد ، چرک و تب است. در صورت لزوم پزشک برای درمان آنتی بیوتیک ها و پانسمان های ضد میکروبی را تجویز می کند. 
  • سایر داروهای خود را بررسی کنید. برخی از داروها مانند داروهای ضد التهاب و استروئیدها در روند بهبودی بدن دخالت می کنند. در مورد تمام داروهایی که مصرف می کنید (از جمله داروهای طبیعی) یا داروهایی که اخیراً مصرف کرده اید به پزشک اطلاع دهید. پزشک ممکن است دوز را تغییر داده یا داروهای دیگری را تجویز کند تا زخم شما بهبود یابد.
  • استفاده از وسایلی مانند جوراب ساق بلند. طبق راهنمایی پزشک از این روش ها برای بهبود استفاده کنید.
  • درمان سایر شرایط پزشکی ، مانند کم خونی ، که می تواند از بهبود زخم شما جلوگیری کند.
  • تجویز آنتی بیوتیک های خاص برای زخم های ناشی از پیوندهای پوستی نیز ممکن است لازم باشد.
  • توصیه جراحی یا پرتودرمانی برای از بین بردن زخم ایجاد شده توسط جوندگان  یا در موارد سرطان پوست ممکن است لازم باشد.
  • اگر دیابت یا سایر شرایط مرتبط با خون رسانی ضعیف از بهبود زخم جلوگیری می کند ، بهبود خون رسانی با جراحی عروقی انجام می شود.
زخم مزمن

پیشنهادات مراقبت از خود

توسط پزشک خود راهنمایی شوید ، اما پیشنهادات خودمراقبتی برای درمان زخم ها شامل موارد زیر است:

  • در صورت امکان داروهایی مصرف نکنید که در روند بهبود طبیعی بدن تداخل داشته باشند. به عنوان مثال ، داروهای ضد التهابی (مانند آسپیرین بدون نسخه) عملکرد سلولهای سیستم ایمنی بدن را مختل می کند. از پزشک خود بخواهید لیست داروهای شما را بررسی کند.
  • حتماً به درستی غذا بخورید. بدن شما برای تأمین روند بهبودی به مواد غذایی مناسب نیاز دارد.
  • غذاهای سرشار از ویتامین C را در رژیم غذایی خود بگنجانید. بدن برای ساخت کلاژن به ویتامین C احتیاج دارد. میوه ها و سبزیجات تازه ای که روزانه خورده می شوند ، بدن شما را نیز با سایر مواد مغذی لازم برای بهبود زخم ها مانند ویتامین A ، مس و روی تأمین می کند. این ممکن است به تکمیل رژیم غذایی شما با ویتامین ث اضافی کمک کند.
  • زخم خود را پوشیده نگه دارید. در صورت گرم نگه داشتن زخم ها ، سریعتر بهبود می یابند. سعی کنید هنگام تغییر پانسمان سریع باشید. قرار گرفتن در معرض هوای آزاد می تواند درجه حرارت آن را کاهش داده و ممکن است برای چند ساعت بهبودی را کند کند.
  • از کرم های ضد عفونی کننده ، مواد شستشو یا اسپری های زخم مزمن استفاده نکنید. این محصولات برای سلول های درگیر در ترمیم زخم سمی هستند.
  • به طور منظم ورزش کنید زیرا جریان خون را افزایش می دهد ، سلامت عمومی را بهبود می بخشد و بهبود زخم را تسریع می کند. در مورد ورزش مناسب از پزشک خود برنامه بخواهید.
  • هرگونه بیماری مزمن پزشکی مانند دیابت را مدیریت کنید.
  • سیگار نکشید.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنید؟

مرتباً زخم خود را چک کنید. در صورت بروز علائمی از جمله:

  • خون ریزی
  • افزایش درد
  • چرک یا ترشح از زخم
  • تب

اگر نگرانی در مورد زخم خود دارید سریعا به پزشک مراجعه کنید.

زخم مزمن

از کجا می توانم کمک بگیرم؟

  • در مواقع اضطراری ، با اورژانس تماس بگیرید.
  • دکتر شما
  • کارکنان بیمارستان
  • کارمندان مراقبت از خانواده
  • کلینیک های متخصص زخم

Source: www.betterhealth.vic.gov.au

درباره کلینیک درمان زخم دکتر مشتاق

کلینیک درمان زخم مشتاق با پشتوانه‌ای قوی از تجربه و تخصص همکاران و اساتید دانشگاهی در خدمت شما هموطنان عزیز می‌باشد.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

09391360116